viernes, 5 de noviembre de 2010
La publicidad en Spotify
Seis meses después de que Spotify empezara a permitir los registros sin invitación y tan solo dos años después de su llegada a España, supera ya los 2.5 millones de usuarios. La concentración de la mayor parte de los usuarios entre los 18-35 años, unos 700.000 logins al día, y 125 minutos de escucha media diaria, hacen que este sea un soporte a tener en cuenta para completar planes de medios o para alcanzar públicos muy específicos. Después de su actualización que permite conectarse con Facebook, este programa tiene ya una vertiente de red social que seguro ampliará el número de usuarios en los próximos meses.
La corta trayectoria del soporte hace que los formatos publicitarios que ofrece estén en pleno desarrollo y seguramente en los próximos meses veremos como cambia o aumenta esta oferta. A día de hoy, resumiendo, podemos encontrar formatos de display y cuñas. Estos anuncios se pueden segmentar según sexo, edad, área geográfica, horario de emisión y género musical (este último en pruebas).
En sus versiones de pago no tiene publicidad, pero en su versión free, no es un soporte que esté saturado con mensajes continuos, sino que mantiene el equilibrio con un máximo de 5-6 minutos de publicidad cada hora. Si al principio, la mayor parte de los soportes publicitarios estaban dedicados a la autopromoción, parece que últimamente grandes anunciantes han puesto sus ojos sobre este soporte (Samsung, San Miguel , Seat Ibiza , Opel Corsa, o anunciantes de partidos políticos.
No hay bloques publicitarios, sino que la publicidad se emite “en exclusiva” y (salvo con programas específicos y con una eficacia muy cuestionada), es imposible para el usuario no escucharla. No se puede saltar la cuña como si fuera una canción y si bajas el volumen la cuña se pausa para continuar al subir el volumen de nuevo. En definitiva, es más cómodo y rápido para el usuario escuchar la publicidad que evitarla.
Como en todos los soportes hay anunciantes con mayor o menor fortuna en sus creatividades, pero los que han apostado por creatividades ad-hoc y relacionadas con la música, consiguen una gran notoriedad (cuñas+banners clickables, patrocinios musicales…).
En mi opinión es una herramienta con un gran potencial para marcas con un posicionamiento en el territorio de la música y que buscan impactar a públicos jóvenes. Pero desde mi punto de vista, le falta desarrollar formatos de publicidad más integrados con el contenido o específicos del soporte. Tal vez esta integración pase por la segmentación en base a género musical en la que están trabajando. Incluso ir un punto más allá, como los anuncios contextuales de Google. Poder segmentar por el tipo de música que se escucha, pero también por un grupo o artista en concreto. Si estás escuchando Shakira y Seat Ibiza es el patrocinador de la gira en España, probablementela marca estaría muy interesada en pagar por llegar directamente a la gente que escucha Shakira, al mismo tiempo que sería una publicidad más relevante para el usuario que está escuchando Shakira y se evitaría impactar en un usuario al que no le interesa ese tipo de música.
Otro punto a mejorar es vender “branded playlist” en las que la única publicidad sea la de la marca anunciante. Ahora mismo, en una lista creada para una campaña de ING pueden aparecer cuñas de cualquier marca, (incluso de iBanesto).
Publicado por
[ana díaz pérez]
Etiquetas:
online,
spotify
en
viernes, noviembre 05, 2010
0
cousas que engaden
Enviar por correo electrónicoEscribe un blogCompartir en XCompartir con FacebookCompartir en Pinterest
miércoles, 3 de noviembre de 2010
Retomando o blog (terceiro intento)
Despois de intentar retomar o blog unha e dúas veces sen éxito, ahora apeteceme volver a escribir... Esto de ter un blog é fácil, o difícil é mantelo actualizado e para eso fan falta tempo e ganas.
Hai momentos nos que che apetece escribir, pero a rutina diaria impídecho. Eu de verdade admiro a todos os que sendo xente que non vive do seu blog e que non lle saca proveito económico, tiveron a constancia de mantelos actualizados desde fai anos. Eu podería poñer mil excusas... pero a maior parte das veces (ou eso me pasaba a min últimamente) cando estás unha media de 8-9 horas diarias diante dun ordenador e dun teclado, unha non está motivada para volver a sentarse diante da pantalla ao chegar á casa.
Pero eu teño este blog e a verdade e que non me apetece deixalo definitivamente. Por eso, despois de considerar varias opcións, decidínme a darlle un novo empuxón, unha última oportunidade. :hipertextuandome: naceu como un blog onde quería ir deixando notas que me resultaran interesantes cando estaba traballando no DEA. Ahora que xa o rematei, creo que tiña abandonado o blog porque formaba parte dun camiño recorrido e xa esgotado.
Neste terceiro intento, quero volver a empezar. Cambiei a estrutura e quero curiosear en máis temas, non sólo en comunicación política. Ahora quero plasmar todo aquelo que me axude a entender mellor a profesión á que me dedico, quero escribir sobre todo aquelo que me resulte interesante relacionado coa comunicación, o marketing, a publicidade... volver a empezar... espero polo menos darlle un impulso durante uns meses e que non quede solo nunha intención...
Hai momentos nos que che apetece escribir, pero a rutina diaria impídecho. Eu de verdade admiro a todos os que sendo xente que non vive do seu blog e que non lle saca proveito económico, tiveron a constancia de mantelos actualizados desde fai anos. Eu podería poñer mil excusas... pero a maior parte das veces (ou eso me pasaba a min últimamente) cando estás unha media de 8-9 horas diarias diante dun ordenador e dun teclado, unha non está motivada para volver a sentarse diante da pantalla ao chegar á casa.
Pero eu teño este blog e a verdade e que non me apetece deixalo definitivamente. Por eso, despois de considerar varias opcións, decidínme a darlle un novo empuxón, unha última oportunidade. :hipertextuandome: naceu como un blog onde quería ir deixando notas que me resultaran interesantes cando estaba traballando no DEA. Ahora que xa o rematei, creo que tiña abandonado o blog porque formaba parte dun camiño recorrido e xa esgotado.
Neste terceiro intento, quero volver a empezar. Cambiei a estrutura e quero curiosear en máis temas, non sólo en comunicación política. Ahora quero plasmar todo aquelo que me axude a entender mellor a profesión á que me dedico, quero escribir sobre todo aquelo que me resulte interesante relacionado coa comunicación, o marketing, a publicidade... volver a empezar... espero polo menos darlle un impulso durante uns meses e que non quede solo nunha intención...
martes, 4 de mayo de 2010
A II Guerra Mundial en Facebook
Publicado por
[ana díaz pérez]
Etiquetas:
Hitler,
humor
en
martes, mayo 04, 2010
0
cousas que engaden
Enviar por correo electrónicoEscribe un blogCompartir en XCompartir con FacebookCompartir en Pinterest
viernes, 30 de abril de 2010
Un ano de pausa - un bo día para retomar
Hoxe fai un ano que abandonei hipertextuandome e deixei de escribir nel. Creo que esta é unha boa data para retomalo con novos temas e máis ganas... Próximamente estarei de novo aquí...
jueves, 30 de abril de 2009
Italia è così
Despois desta paréntese vital, na que cambiaron moitas cousas, volvo a recuperar :hipertextuandome: mirando cara a Italia, onde estiven vivindo por unha pequena temporada.
Fálase sempre das similitudes entre España e Italia... non me vou poñer a desmitificar o asunto, pero ben... Italia ten as súas peculiaridades. Especialmente no que se refire a política (e políticos), é un país moi peculiar. Desde o seu controvertido presidente, o vértice da xerarquía, ata o candidato a alcalde do "comune" máis escondido da Calabria.
Hai moitas cousas que me chamaron a atención e que me gustaría desmenuzar aquí, por eso vou abrir unha nova categoría, Italia è così.
Fálase sempre das similitudes entre España e Italia... non me vou poñer a desmitificar o asunto, pero ben... Italia ten as súas peculiaridades. Especialmente no que se refire a política (e políticos), é un país moi peculiar. Desde o seu controvertido presidente, o vértice da xerarquía, ata o candidato a alcalde do "comune" máis escondido da Calabria.
Hai moitas cousas que me chamaron a atención e que me gustaría desmenuzar aquí, por eso vou abrir unha nova categoría, Italia è così.
Publicado por
[ana díaz pérez]
Etiquetas:
Italia è così
en
jueves, abril 30, 2009
5
cousas que engaden
Enviar por correo electrónicoEscribe un blogCompartir en XCompartir con FacebookCompartir en Pinterest
martes, 4 de noviembre de 2008
De como Obama apareceu na miña vida
Foi durante un paseo polo centro de Boston, creo que na nosa primeira semana na cidade, cando un repartidor de publicidade lle deu a armin un anuncio do mitin que ía dar Obama no Boston Common. Barack Obama en Boston. Naquel momento (fai un ano), aínda non era o icono internacional de hoxe, e aínda tiña que vencer a Hillary para converterse no candidato demócrata á White House. Pero era un mitin nos EE.UU. e non podíamos faltar. No centro de Boston ao caer a noite. Alí nos presentamos os tres a curiosear e ver/sentir o espectáculo electoral norteamericano en primeira persona.
Desde que nos baixamos do metro (en Boylston ou en Park St) , xa se sentía o "ambientillo", camisetas co lema Obama08, pancartas, souvenirs coa foto do candidato (porqué non comprei unha chapa xigante?), seguratas, música, protestas, xente, riadas de xente...
O Boston Common é un parque enorme, o recinto habilitado para o mitin estaba completo e a xente sentábase nas ladeiras altas para poder ver o candidato. Empezou o espectáculo co himno estadounidense cantado en directo, que polo volume da megafonía creo que se puido escoitar en media cidade (como todo o mitin). Bandeira xigante, personaxes demócratas locais que foron preparando ó público para a entrada do candidato e a aparición de Obama en escena (que vimos desde bastante lonxe como para poder fixarnos nos detalles).
¿Estaríamos a un centenar de metros do vindeiro presidente estadounidense?
Desde que nos baixamos do metro (en Boylston ou en Park St) , xa se sentía o "ambientillo", camisetas co lema Obama08, pancartas, souvenirs coa foto do candidato (porqué non comprei unha chapa xigante?), seguratas, música, protestas, xente, riadas de xente...
O Boston Common é un parque enorme, o recinto habilitado para o mitin estaba completo e a xente sentábase nas ladeiras altas para poder ver o candidato. Empezou o espectáculo co himno estadounidense cantado en directo, que polo volume da megafonía creo que se puido escoitar en media cidade (como todo o mitin). Bandeira xigante, personaxes demócratas locais que foron preparando ó público para a entrada do candidato e a aparición de Obama en escena (que vimos desde bastante lonxe como para poder fixarnos nos detalles).
¿Estaríamos a un centenar de metros do vindeiro presidente estadounidense?
Publicado por
[ana díaz pérez]
Etiquetas:
campañas,
EEUU,
eleccións,
obama
en
martes, noviembre 04, 2008
1 cousas que engaden
Enviar por correo electrónicoEscribe un blogCompartir en XCompartir con FacebookCompartir en Pinterest
lunes, 3 de noviembre de 2008
Voodoo kits

Nicolas Sarkozy no pudo evitar que su muñeco de vudú se siga vendiendo de forma masiva en todo Francia. Nicolas Sarkozy. Le manuel vaudou, de la editorial K&B es el kit que incluye un manual, un muñeco de trapo a imagen y semejanza del presidente francés y agujas para pincharlo. El objetivo de las agujas son las frases que decoran el cuerpo del muñeco, una recopilación de las más polémicas declaraciones del presidente. En estos momentos ocupa el cuarto puesto de los libros más vendidos en la web amazon.fr.
La que fue su rival en las elecciones, Segolene Royal, también tiene otro muñeco similar que se puede comprar por poco más de 12 euros en el portal de Amazon. Pero no son los únicos: George Bush, Hillary Clinton, Hugo Chavez, también tienen su propio muñeco vudu.



La que fue su rival en las elecciones, Segolene Royal, también tiene otro muñeco similar que se puede comprar por poco más de 12 euros en el portal de Amazon. Pero no son los únicos: George Bush, Hillary Clinton, Hugo Chavez, también tienen su propio muñeco vudu.




Publicado por
[ana díaz pérez]
Etiquetas:
Bush,
Chavez,
Hillary,
resistencia,
Sarkozy,
Segolene,
vudu
en
lunes, noviembre 03, 2008
0
cousas que engaden
Enviar por correo electrónicoEscribe un blogCompartir en XCompartir con FacebookCompartir en Pinterest
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
