viernes, 30 de abril de 2010
Un ano de pausa - un bo día para retomar
Hoxe fai un ano que abandonei hipertextuandome e deixei de escribir nel. Creo que esta é unha boa data para retomalo con novos temas e máis ganas... Próximamente estarei de novo aquí...
jueves, 30 de abril de 2009
Italia è così
Despois desta paréntese vital, na que cambiaron moitas cousas, volvo a recuperar :hipertextuandome: mirando cara a Italia, onde estiven vivindo por unha pequena temporada.
Fálase sempre das similitudes entre España e Italia... non me vou poñer a desmitificar o asunto, pero ben... Italia ten as súas peculiaridades. Especialmente no que se refire a política (e políticos), é un país moi peculiar. Desde o seu controvertido presidente, o vértice da xerarquía, ata o candidato a alcalde do "comune" máis escondido da Calabria.
Hai moitas cousas que me chamaron a atención e que me gustaría desmenuzar aquí, por eso vou abrir unha nova categoría, Italia è così.
Fálase sempre das similitudes entre España e Italia... non me vou poñer a desmitificar o asunto, pero ben... Italia ten as súas peculiaridades. Especialmente no que se refire a política (e políticos), é un país moi peculiar. Desde o seu controvertido presidente, o vértice da xerarquía, ata o candidato a alcalde do "comune" máis escondido da Calabria.
Hai moitas cousas que me chamaron a atención e que me gustaría desmenuzar aquí, por eso vou abrir unha nova categoría, Italia è così.
Publicado por
[ana díaz pérez]
Etiquetas:
Italia è così
en
jueves, abril 30, 2009
5
cousas que engaden
Enviar por correo electrónicoEscribe un blogCompartir en XCompartir con FacebookCompartir en Pinterest
martes, 4 de noviembre de 2008
De como Obama apareceu na miña vida
Foi durante un paseo polo centro de Boston, creo que na nosa primeira semana na cidade, cando un repartidor de publicidade lle deu a armin un anuncio do mitin que ía dar Obama no Boston Common. Barack Obama en Boston. Naquel momento (fai un ano), aínda non era o icono internacional de hoxe, e aínda tiña que vencer a Hillary para converterse no candidato demócrata á White House. Pero era un mitin nos EE.UU. e non podíamos faltar. No centro de Boston ao caer a noite. Alí nos presentamos os tres a curiosear e ver/sentir o espectáculo electoral norteamericano en primeira persona.
Desde que nos baixamos do metro (en Boylston ou en Park St) , xa se sentía o "ambientillo", camisetas co lema Obama08, pancartas, souvenirs coa foto do candidato (porqué non comprei unha chapa xigante?), seguratas, música, protestas, xente, riadas de xente...
O Boston Common é un parque enorme, o recinto habilitado para o mitin estaba completo e a xente sentábase nas ladeiras altas para poder ver o candidato. Empezou o espectáculo co himno estadounidense cantado en directo, que polo volume da megafonía creo que se puido escoitar en media cidade (como todo o mitin). Bandeira xigante, personaxes demócratas locais que foron preparando ó público para a entrada do candidato e a aparición de Obama en escena (que vimos desde bastante lonxe como para poder fixarnos nos detalles).
¿Estaríamos a un centenar de metros do vindeiro presidente estadounidense?
Desde que nos baixamos do metro (en Boylston ou en Park St) , xa se sentía o "ambientillo", camisetas co lema Obama08, pancartas, souvenirs coa foto do candidato (porqué non comprei unha chapa xigante?), seguratas, música, protestas, xente, riadas de xente...
O Boston Common é un parque enorme, o recinto habilitado para o mitin estaba completo e a xente sentábase nas ladeiras altas para poder ver o candidato. Empezou o espectáculo co himno estadounidense cantado en directo, que polo volume da megafonía creo que se puido escoitar en media cidade (como todo o mitin). Bandeira xigante, personaxes demócratas locais que foron preparando ó público para a entrada do candidato e a aparición de Obama en escena (que vimos desde bastante lonxe como para poder fixarnos nos detalles).
¿Estaríamos a un centenar de metros do vindeiro presidente estadounidense?
Publicado por
[ana díaz pérez]
Etiquetas:
campañas,
EEUU,
eleccións,
obama
en
martes, noviembre 04, 2008
1 cousas que engaden
Enviar por correo electrónicoEscribe un blogCompartir en XCompartir con FacebookCompartir en Pinterest
lunes, 3 de noviembre de 2008
Voodoo kits

Nicolas Sarkozy no pudo evitar que su muñeco de vudú se siga vendiendo de forma masiva en todo Francia. Nicolas Sarkozy. Le manuel vaudou, de la editorial K&B es el kit que incluye un manual, un muñeco de trapo a imagen y semejanza del presidente francés y agujas para pincharlo. El objetivo de las agujas son las frases que decoran el cuerpo del muñeco, una recopilación de las más polémicas declaraciones del presidente. En estos momentos ocupa el cuarto puesto de los libros más vendidos en la web amazon.fr.
La que fue su rival en las elecciones, Segolene Royal, también tiene otro muñeco similar que se puede comprar por poco más de 12 euros en el portal de Amazon. Pero no son los únicos: George Bush, Hillary Clinton, Hugo Chavez, también tienen su propio muñeco vudu.



La que fue su rival en las elecciones, Segolene Royal, también tiene otro muñeco similar que se puede comprar por poco más de 12 euros en el portal de Amazon. Pero no son los únicos: George Bush, Hillary Clinton, Hugo Chavez, también tienen su propio muñeco vudu.




Publicado por
[ana díaz pérez]
Etiquetas:
Bush,
Chavez,
Hillary,
resistencia,
Sarkozy,
Segolene,
vudu
en
lunes, noviembre 03, 2008
0
cousas que engaden
Enviar por correo electrónicoEscribe un blogCompartir en XCompartir con FacebookCompartir en Pinterest
jueves, 30 de octubre de 2008
Hai viaxes que as palabras non poden describir (Keith Richards)
Tempo atrás, sorprendeume Mijaíl Gorbachov publicitando os bolsos de viaxe da firma Louis Vuitton diante do muro de Berlín.
Despois viñeron Steffi Graf&Andre Agassi e tamén Catherine Deneuve, ainda que estes foron menos sorprendentes.

A actualización da campaña chega ahora da man de Leibovitz, cos Coppola e con Keith Richards como protagonistas.

Os making off das sesións fotográficas, os protagonistas descubrindo as súas cidades favoritas e outras causas solidarias, pódense atopar na web da firma.
Publicado por
[ana díaz pérez]
Etiquetas:
campañas,
publicidad
en
jueves, octubre 30, 2008
0
cousas que engaden
Enviar por correo electrónicoEscribe un blogCompartir en XCompartir con FacebookCompartir en Pinterest
miércoles, 29 de octubre de 2008
Yulia Tymoshenko
Esta semana escribí mi primer artículo para el semanario Tinta Digital. Colaboraré en la sección de política con un post cada semana.
Buscando información para Modelos de Presidenta, encontré algunas curiosidades sobre políticas y presidentas que colgaré en el blog próximamente. El primer descubrimiento fue la controvertida figura de Yulia Tymoshenko, la Primera Ministra de Ucrania.
Yulia es una millonaria ucraniana que antes de ser Primera Ministra fue una ejecutiva agresiva del sector energético, envuelta en escándalos de falsificación, contrabando y corrupción.
Para pasarse a la política, tuvo que dejar de lado la imagen agresiva de mujer de negocios por una imagen mucho más suavizada. Con este cambio de imagen consiguió un elemento diferenciador que pasó a identificarla a partir de entonces: su gruesa trenza rubia enrollada en la cabeza a modo de corona.
También el logotipo de su partido se dulcificó.
En el artículo para Tinta Digital incluía a Yulia en el grupo de las presidentas fashion victims, "una suerte de superwomans subidas en unos estilettos". Su fondo de armario está compuesto por prendas de los más prestigiosos diseñadores y su devoción por los bolsos caros le ha traído más de una crítica. Precisamente con modelos de alta costura posó para la edición ucraniana de la revista ELLE en 2005.
Después del importante y visible papel que jugó durante la Revolución Naranja de 2004, fue apodada la "princesa de hierro" o la "princesa naranja". En realidad parece la heroína de una película y así se mostró en su campaña electoral, subida en moto o con una espada:

Es una campaña muy alejada de los códigos a los que estamos acostumbrados en España. Pero Yulia también tiene sus detractores, que la acusan de estar enamorada del poder y parodian sus carteles con una Yulia anciana que sigue presentándose a las elecciones.
Yulia es una millonaria ucraniana que antes de ser Primera Ministra fue una ejecutiva agresiva del sector energético, envuelta en escándalos de falsificación, contrabando y corrupción.
Para pasarse a la política, tuvo que dejar de lado la imagen agresiva de mujer de negocios por una imagen mucho más suavizada. Con este cambio de imagen consiguió un elemento diferenciador que pasó a identificarla a partir de entonces: su gruesa trenza rubia enrollada en la cabeza a modo de corona.
También el logotipo de su partido se dulcificó.
En el artículo para Tinta Digital incluía a Yulia en el grupo de las presidentas fashion victims, "una suerte de superwomans subidas en unos estilettos". Su fondo de armario está compuesto por prendas de los más prestigiosos diseñadores y su devoción por los bolsos caros le ha traído más de una crítica. Precisamente con modelos de alta costura posó para la edición ucraniana de la revista ELLE en 2005.
Después del importante y visible papel que jugó durante la Revolución Naranja de 2004, fue apodada la "princesa de hierro" o la "princesa naranja". En realidad parece la heroína de una película y así se mostró en su campaña electoral, subida en moto o con una espada:
Es una campaña muy alejada de los códigos a los que estamos acostumbrados en España. Pero Yulia también tiene sus detractores, que la acusan de estar enamorada del poder y parodian sus carteles con una Yulia anciana que sigue presentándose a las elecciones.
Publicado por
[ana díaz pérez]
Etiquetas:
campañas,
mulleres,
Yulia Tymoshenko
en
miércoles, octubre 29, 2008
0
cousas que engaden
Enviar por correo electrónicoEscribe un blogCompartir en XCompartir con FacebookCompartir en Pinterest
viernes, 17 de octubre de 2008
The ad Wars
Máis de 286 millóns de dólares levan xa os candidatos norteamericanos gastados en spots de tv. Así polo menos o dí o New York Times. Este xornal ten a disposición dos seus lectores unha sección que vai actualizando cos spots da campaña e os sitios onde estos se emiten.
Sobre o mapa dos estados norteamericanos sinalan onde se emiten os spots por áreas de mercado e o diñeiro invertido en cada área. As sinais vermellas son de John McCain e as azuis de Barack Obama. Ademais tamén recollen os principais temas destes spots, encabezados en ambos casos polos impostos.
Existen diferencias importantes nas estratexias seguidas polos dous equipos. Os republicanos por exemplo, emitiron as súas mensaxes televisivas en todos os estados (a excepción posiblemente de Wyoming). Os demócratas ainda que invertiron moito máis presuposto en tv, foron moito máis selectivos cos estados, así Utah, Washington, Idaho, Wyoming, Dakota do Sur, Nebraska, Arkansas e Mississippi non foron consideraron estratéxicos (de momento).
Florida, un dos estados máis disputados, centrou parte dos esforzos demócratas. A outra gran batalla está en Pensilvania e Ohio, onde ambos partidos se esforzan. Ningún republicano conseguiu ser presidente sen gañar en Ohio, e ademais os pronósticos din que poden gañar tamén Pensilvania.
O estado no que leva vencendo ó longo de todo o século XX e no que vai de XXI o partido que chegaría á White House, Missouri, está case igualado en cantidade de mensaxes emitidas.
Igualados tamén Colorado e Novo Mexico, outros estados determinantes nas eleccións.
Existen diferencias importantes nas estratexias seguidas polos dous equipos. Os republicanos por exemplo, emitiron as súas mensaxes televisivas en todos os estados (a excepción posiblemente de Wyoming). Os demócratas ainda que invertiron moito máis presuposto en tv, foron moito máis selectivos cos estados, así Utah, Washington, Idaho, Wyoming, Dakota do Sur, Nebraska, Arkansas e Mississippi non foron consideraron estratéxicos (de momento).
Florida, un dos estados máis disputados, centrou parte dos esforzos demócratas. A outra gran batalla está en Pensilvania e Ohio, onde ambos partidos se esforzan. Ningún republicano conseguiu ser presidente sen gañar en Ohio, e ademais os pronósticos din que poden gañar tamén Pensilvania.
O estado no que leva vencendo ó longo de todo o século XX e no que vai de XXI o partido que chegaría á White House, Missouri, está case igualado en cantidade de mensaxes emitidas.
Igualados tamén Colorado e Novo Mexico, outros estados determinantes nas eleccións.
Publicado por
[ana díaz pérez]
Etiquetas:
campañas,
comunicacion política,
EEUU,
spots
en
viernes, octubre 17, 2008
0
cousas que engaden
Enviar por correo electrónicoEscribe un blogCompartir en XCompartir con FacebookCompartir en Pinterest
Suscribirse a:
Entradas (Atom)